| Litera grecka | Nazwa grecka litery | Transliteracja | Uwagi dotyczące wymowy | Przykłady |
|---|---|---|---|---|
| Α α | αλφα [alfa] | a | wymawia się jak polskie a, dwuznak "αι" wymawia się jako e |
αγορά [aghora] - rynek |
| Β β | βητα [wita] | v | w nowogreckim wymawia się jak polskie w ale w grece starożytnej jako b |
βουνό [wuno] - góra |
| Γ γ | γαμα [ghama] | g | wymawia się jak polskie gardłowe g (gh), na początku wyrazu, przed "ι" oraz "ε" nie wymawia się (γεια σου [ja su]), aby otrzymać typowe g łączy się z k ("γκ") |
γάτα [ghata] - kot γιαγιά [jaja] - babcia |
| Δ δ | δελτα [dhelta] | d | wymawia się jak angielskie th w "this", aby otrzymać typowe d zapisuje się nt ("ντ") | δρόμος [dhromos] - droga |
| Ε ε | εψιλον [epsilon] | e | wymawia się jak polskie e, dwuznak "ει" wymawia się jako i |
έπιπλο [epiplo] - mebel |
| Ζ ζ | ζητα [zita] | z | wymawia się jak polskie z | ζωή [zoi] - życie |
| Η η | ητα [ita] | i | wymawia się jak polskie i | ήλιος [iljos] - słońce |
| Θ θ | τητα [thita] | th | wymawia się jak angielskie th w "both" albo "think" |
Θεός [theos] - bóg |
| Ι ι | γιωτα [jota] | i | w środku wyrazu oraz na początku przed spółgłoskami wymawia się jak polskie i natomiast na początku przed samogłoskami jak j | ιστορία [istorja] - historia |
| Κ κ | καπα [kapa] | k | wymawia się jak polskie k, jeśli po k występuje e, to całość wymawia się kie; połączenie "γκ" wymawia się jak g |
καφές [kafes] - kawa |
| Λ λ | λαμδα [lamdha] | l | wymawia się jak polskie l | λέξη [leksi] - słowo, wyraz |
| Μ μ | μι [mi] | m | wymawia się jak polskie m | μητέρα [mitera] - matka |
| Ν ν | νι [ni] | n | wymawia się jak polskie n | νερό [nero] - woda |
| Ξ ξ | ξι [ksi] | x | wymawia się jak polskie ks | ξένος [ksenos] - obcy |
| Ο ο | ομικρον [omikron] | o | wymawia się jak polskie o, dwuznak "οι" wymawia się jako i, a dwuznak "ου" wymawia się jako u |
όνομα [onoma] - imię |
| Π π | πι [pi] | p | wymawia się jak polskie p | πόδι [podhi] - noga |
| Ρ ρ | ρο [ro] | r | wymawia się jak polskie r | ρύζι [rizi] - ryż |
| Σ σ,ς | σιγμα [sighma] | s | wymawia się jak s przed samogłoskami i spółgłoskami bezdźwięcznymi, albo jak z przed spółgłoskami dźwięcznymi; znak "ς" stawia się tylko na końcu wyrazu |
σινεμά [sinema] - kino κοσμος [kozmos] - świat |
| Τ τ | ταυ [taf] | t | wymawia się jak polskie t | τρύπα [tripa] - dziura |
| Υ υ | ιψιλον [ipsilon] | y | wymawia się jak polskie i, po samogłoskach "α" i "ε" wymawia się jako f lub w, dwuznak "ου" wymawia się jako u |
ύμνος [imnos] - hymn |
| Φ φ | φι [fi] | f | wymawia się jak polskie f | φως [fos] - światło |
| Χ χ | χι [hi] | h, ch | wymawia się jak polskie h lub ch, jeśli po h występuje e, to całość wymawia się hie |
χαρτί [charti] - papier |
| Ψ ψ | ψι [psi] | ps | wymawia się jak polskie ps | ψωμί [psomi] - chleb |
| Ω ω | ομεγα [omegha] | o | wymawia się jak polskie o | ώρα [ora] - godzina |
Niektóre połączenia liter (dwuznaki czyli dyptongi) czyta się inaczej:
|
|
Głoskę i można zapisać na 5 sposobów: Η η, Ι ι, Υ υ,
Ει ει, Οι οι
Głoskę e można zapisać na 2 sposoby: Ε ε, Αι αι
Głoskę o można zapisać na 2 sposoby: Ο ο, Ω ω
Znak diarezy czyli dwie kropeczki nad literą stosuje sie wtedy, gdy dla odróżnienia dwuznaków samogłoskowych każdą z samogłosek czyta się osobno np.:
Παναθιναϊκός [panathinaikos] - Wszechateńczyk
Za wyjątkiem γγ wszystkie pozostałe takie same spółgłoski występujące obok siebie czyta się pojedyńczo.